Σκέψεις γύρω από την εκτέλεση του Σανταμ Χουσεΐν

Σκέψεις γύρω από την εκτέλεση του Σανταμ Χουσεΐν Δεν είναι μακριά η 30η Δεκεμβρίου 2006 που έγινε άλλο ένα έγκλημα στο όνομα της δικαιοσύνης και της εξτρατειας κατά της τρομοκρατίας από τον Πλανητάρχη κο Μπους . Δεν πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη η νοοτροπία ιδιαίτερα αυτών που αισθάνονται μονοκράτορες και είναι χωρίς διεθνή έλεγχο των πράξεων τους Δεν είναι τυχαίο που το μόνο σχεδόν κράτος του κόσμου που δεν έχει αναγνωρίσει την ύπαρξη του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης είναι οι ΗΠΑ .
Βέβαια για όλους τους άλλους από την πλευρά Αμερικάνων Ισχύει αυτό και δεν έχουν κανένα πρόβλημα να δημιουργήσουν ένα adhoc δικαστήριο διεθνές για να εξοντώσουν τους αντιπάλους τους Εδώ σε αυτό το κείμενο δεν έχω σκοπό να προτείνω τρόπους αντιμετώπισης αυτού του φαινόμενου , δεν έχω την δύναμη ούτε τον τρόπο να επιβάλω μια άποψη που στο κάτω κάτω ίσως σας είναι και αδιάφορη .
Εδώ θέλω να τονίσω την λογική της επιβολής της θανατικής ποινής από ένα κράτος δικαίου και κάτω από ποιες συνθήκες αυτό έγινε πραγματικότητα Όλοι σχεδόν εκτός Αμερικανών λένε ότι δεν είχε δίκαιη και ολοκληρωμένη δίκη ο Σανταμ Χουσεΐν . Βέβαια μια θλιβερή εξαίρεση έχουμε εδώ και είναι ακρως ανησυχητικό για το μέλλον το ότι ο νέος γραμματέας των ΗΕ πήρε στάση υπέρ της εκτέλεσης του Σανταμ Χουσεΐν .
Τρεις δικηγόροι του κατά την διάρκεια της δίκης δολοφονηθήκαν και ένας δικαστής αντικατασταθηκε επειδή έδειξε ίσως ένα ανθρώπινο πρόσωπο στην δίκη αυτή . Η δίκη δεν ολοκληρώθηκε δεν ακούστηκε η άποψη του κατηγορουμένου για όλες τις κατηγορίες και δεν άκουσε η κοινή γνώμη όλα τα γεγονότα ,
Γιατί άραγε έγινε αυτό ; Είχαν κάτι να κρύψουν είχαν ανάμιξη και στην ανδρωση του Σανταμ δυτικές δυνάμεις ; όλοι μάλλον έχουμε καταλάβει ποιος ήταν πίσω από τον Σανταμ και άλλους διαφόρους δικτάτορες στην περιοχή και σε άλλα μέρη του κόσμου Είναι λοιπόν λογική αυτή από ένα κράτος υπερασπιστή του δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αυτός ο τρόπος ενεργείας ?
Η εξόντωση ενός ανθρώπου ότι εγκλήματα έχει κάνει δεν είναι η λύση και η εποχή του λιντσαρίσματος και της λογικής της άγριας δύσης έχει περάσει αλλά δυστυχώς όχι για όλους Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εκτελεστής θανατικών εκτελέσεων στον κόσμο με τις ΗΠΑ να είναι μέσα στις πρώτες 10 χώρες που επιβάλουν την θανατική ποινή και την πατρίδα του προέδρου Μπους να κατέχει τα πρωτεία μέσα στις ΗΠΑ Βέβαια εμείς εδώ στην δύση και στον πολιτισμένο κόσμο δεν είμαστε στην θέση όσων υπέστησαν τα πάνδεινα από τον Σανταμ Χουσεΐν και βλέπουμε από άλλη σκοπιά το θέμα αυτό
Σε ποιες λοιπόν περιπτώσεις πρέπει να ισχύει η Θανατική ποινή σαν παραδειγματισμός ; Και είναι η πράξη επιβολής της εσχάτης των ποινών πράξη συμμόρφωσης του κατηγορουμένου και υπαίτιου για εγκλήματα ;